ترا قسم به غريبان آشنا برگرد

سرگذشت من و تو

                          قصه ي وصلت خورشيد به ماه !

                                 دور از هم نگاهست و نگاه

من چو خورشيد ز جان مي سوزم

                            همه ي عمر نگه بر نگهت مي دوزم

                     تا كه بر روي چو ما هت بد هم نور ز جان !

سرنوشت طلب عشق مرا پا يان نيست

چرخ پرگار بدين گونه رقم زد ورق تقديرم

                        گر چه اي ماه ز عشقت پيرم

       تو ز زندان اسارت بدر آ

            چهره بگشا ز پس ظلم زمين

                           روي بنماي به من

                             كه كشيد عشق تو در زنجيرم ..............

اشكان ( آشنا ) ...................